Yıl 1420. Yer Serez’in bakırcılar çarşısı. Şeyh Bedreddin idam sehpasından haykırdı:
“İnsanlar.. Tanık olunuz ki, bugün olmazsa yarın, mutlaka sömürünün tüm çarkları kırılacak, nice direnirse dirensin, sömürgen yer yüzünden kalkacaktır! Tanık olunuz ki; yaşamı bugünden yarına kendi küçümsendik ömrüyle bir tutanlar belki anlayamazlar ama tarihin geleceği insanlığı buna hazırlamaktadır.
Tüm toprak işleyenin, tüm tezgahlar üretenin, tüm sular kullananın, ve dahi tüm egemenlik salt emekçilerin olacaktır.
SİZ ÇOCUKLARINIZA İLETİNİZ, BUGÜN OLMAZSA BİLE, ÇOCUKLARINIZ ÇOCUKLARINA İLETSİNLER.
Hükümdarlıklar, taçlar nice görkemli görünseler de, üstünde durdukları başlar için giderek taşınamaz olmaktadırlar. Bir gün mutlaka, insanlar başlarından egemenleri atacaklardır. Sultanların, kralların, ruhbanların yerini, birbirine kenetlenmiş, dayanmış ve her işini danışma üzerine kurmayı alışkanlık haline getirmiş emekçilerin egemenliği olacaktır.”
